معنی واژه حاکم نیشابوری

[ کِ مِ نَ ] (اِخ) محمدبن عبداللََّه بن محمدبن حمدویه [ حَ مْ / حُ مْ مَ ] ابن نعیم ضبی طهمانی، معروف به حاکم نیشابوری و ملقب به ابن بیع. صاحب روضات وفات او را به نقل از خلیلی در ارشاد به سال ۴۰۳ هـ . ق. گفته است و چلبی در کشف الظنون کتب ذیل را بدو نسبت داده است: کتاب الاربعین. تاریخ نیشابور. امالی العشیات. اکلیل فی الحدیث. المدخل الی الاکلیل. تراجم الشیوخ. سیاق فی ذیل تاریخ نیشابور. و صاحب ذریعة تخریج الصحیحین را بر آن افزوده است. ابن خلکان گوید: تخریج علم الحدیث از متفردات اوست. ترجمه ای از تاریخ نیشابور به فارسی بدست آمده که ریچارد فرای مستشرق آمریکایی به تصحیح آن مشغول است. رجوع به زرکلی ص ۹۲۸ و ذریعة ج ۲ ص ۲۸۰ و ۳۱۴ و ج ۴ ص ۴ و روضات چ ۱ ص ۷۱۶ و نیز رجوع به ابن بیع و محمدبن عبداللََّه در همین لغت نامه و معجم الادباء ج ۱ ص ۴۶، ۱۲۲، ۲۵۱، ۲۸۲، ۳۷۵، ۴۱۱-۴۱۳ و ج ۲ ص ۶۵، ۶۶، ۸۲، ۸۳، ۱۵۶، ۲۲۷، ۲۲۹، ۲۷۱، ۳۴۳ و ج ۴ ص ۱۴۱، ۱۸۳ و ج ۵ ص ۶۲، ۱۰۶، ۲۴۹ و ج ۶ ص ۱۱۱، ۱۴۰، ۲۲۷، ۲۶۹، ۳۲۴، ۳۷۶، ۴۱۶ و ج ۷ ص ۲۴۰ و امتاع الاسماع ص ۴۱، ۱۰۵، ۲۹۹، ۳۱۵، ۳۶۴، ۳۹۴ و ۵۵۱ شود.[ کِ مِ نَ ] (اِخ) ابواحمد. او راست: کتاب الکنی. (کشف الظنون).