معنی واژه حافظ مزی

[ فِ ظِ مِ زْ زی ] (اِخ) یوسف بن عبدالرحمان بن یوسف القضاعی الکلبی، ابی الحجاج دمشقی مزّی. محدثی در دیار شام. مولد وی بسال ۶۵۴ هـ . ق./ ۱۲۵۶ م. در ظاهر حلب، و او در مزة از نواحی دمشق نشأت یافت و به شهر دمشق بسال ۷۴۲ هـ . ق./۱۳۴۱ م. درگذشت. وی در لغت و حدیث و رجال ماهر است، و تألیفاتی چند دارد، ازجمله «تهذیب الکمال فی اسماءالرجال» و «الاطراف» (در حدیث، خطی) و «المنتقی من الاحادیث» (خطی) . کتانی گوید: حافظ ابوسعید علائی کتابی در شرح احوال مزی نوشته و نام آنرا «سلوان التعزی بالحافظ ابی الحجاج المزی» نهاده است. (الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۱۱۸۰ و ۱۱۸۱). و رجوع به فهرس الفهارس ۱:۱۰۷ و القلائد الجوهریة (خطی) شود.