معنی واژه حافظ حمیدی
0 بازدید
[ فِ ظِ حُ مَ ] (اِخ) محمدبن فتوح بن عبداللََّه الازدی المیورقی الحمیدی، مکنی به ابوعبداللََّه. مورخ و محدث اندلس. مولد وی بسال ۴۱۸ هـ . ق./ ۱۰۲۷ م. او سفری به مصر و مکه و دمشق کرد و به بغداد سکنی گزید و بسال ۴۸۸ هـ . ق. بدانجا وفات یافت. او راست: «جذوةالمقتبس فی اخبار علماء اندلس» و «تاریخ اسلام» و «الذهب المسبوک فی وعظ الملوک» و «تسهیل السبیل الی علم الترسیل» و «الجمع بین الصحیحین» در حدیث (خطی). (الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۹۶۳).