معنی واژه حافظ اوبهی

[ فِ ظِ اَ بَ ] (اِخ) حافظ سلطان علی اوبهی، از مردم متعین خراسان. مردی پاکیزه روزگار و صحبت دیده و خوش طبع است، و خطوط را نیک نویسد اما در لباس و عقد دستار بسیار تکلف میکند. او راست: بیستون را گر کند سیل فنا بنیاد سست کی تواند نقش شیرین از دل فرهاد شست؟ (ترجمهٔ مجالس النفائس ص ۱۴۴). او راست: «تحفةالاحباب» در لغت فارسی و «زبدةالتواریخ». فرهنگ نورالدین تحفةالاحباب را در ضمن مدارک خود شمرده است. در مجالس المؤمنین ذکر او آمده و از زبدهٔ او نقل کند. اوبهی منسوب به «اوبه» از اعمال هرات است. (الذریعه ج ۳ ص ۴۱۰).