معنی واژه حافظ ابراهیم

[ فِ اِ ] (اِخ) محمدبن ابراهیم فهمی شاعر. یکی از وکلای دارالکتب مصر. مولد او بسال ۱۸۷۳ م. در قاهره وی مدتی در زمرهٔ صاحب منصبان مصری در سودان خدمت کرد و سپس به مصر آمد و ملازم محمد عبده بود تا در ۱۹۱۱ م. در دارالکتب مشغول کار شد. منفلوطی در مختارات خود او را از شعرای طبقهٔ اول شمرده، شعر او در ممالک عرب مشهور است و در آن لغت کهن بسیار استعمال کرده است. او راست: البؤساء، ترجمه از تیره بختان (بینوایان) ویکتور هوگو که در سال ۱۹۰۳ م. چاپ شده و نیز مقدمهٔ علوم تربیتی (التربیة الاولیة) و دیوان او در سه جزء بسالهای ۱۳۱۹ و ۱۳۲۶ هـ . ق. چاپ شده و کتابچه ای در اقتصاد. و لیالی سطیح در انتقاد اخلاق عمومی و الموجز در علم اقتصاد که همه چاپ شده است. (معجم المطبوعات ص ۷۳۶ و ۷۳۷).