معنی واژه حافرة

[ فِ رَ ] (ع اِ) مؤنث حافر. || اوّل هر چیزی، یقال: التقوا فاقتلوا عند الحافرة؛ یعنی در اول دچار شدن. (منتهی الارب). رجع علی حافرته؛ بازگشت به همان راه که آمده بود. (منتهی الارب). {/Bیَقُولُونَ أَ إِنََّا لَمَرْدُودُونَ فِی اَلْحََافِرَةِ . ۱-۶۷۹:۱۰/}(قرآن ۷۹/۱۰)؛ آیا ما ردشدگانیم در حالت اوّل؟ (تفسیر ابوالفتوح چ ۱ ج ۵ ص ۴۶۷). فی المثل: النقد عند الحافرة او عند الحافر؛ یعنی در اول کلمه. و اصله ان الخیل اکرم ما کانت عندهم و کانوا لایبیعونها نسئة یقول له الرجل للرجل؛ ای لایزول حافره حتی یأخذ ثمنه و کانوا یقولونها عند السبق و الرّهان؛ ای اوّل ما یقع حافرالفرس علی الحافر؛ ای المحفورة فقد وجب النقد. هذا اصله ثم کثر حتی استعمل فی کل اولیة. (منتهی الارب).