معنی واژه حاف

[ حاف ف ] (ع ص) نعت فاعلی از حفّ. گرداگردآینده چیزی را، و منه قوله تعالی : {/Bوَ تَرَی اَلْمَلاََئِکَةَ حَافِّینَ مِنْ حَوْلِ اَلْعَرْشِ ... ۱-۷۳۹:۷۵/}(قرآن ۳۹/۷۵). || سخت چشم زخم رساننده. || سویق حافّ؛ پستِ لت ناکرده. (منتهی الارب).[ حاف ف ] (ع اِ) یکی از حافّان. (مهذب الاسماء). رجوع به حافان شود.[ فِنْ ] (ع ص) نعت فاعلی از حفی و حِفوة. برهنه پای. || سوده پای. (منتهی الارب). || نعت فاعلی از حِفایة و تِحْفایة. مبالغه کننده در مهربانی و نوازش و ظاهرکنندهٔ فرحت و سرور و بسیار پرسنده از حال کسی. (منتهی الارب) (تاج العروس).