معنی حاصب

[ صِ ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از حصب. || باد سخت که سنگ ریزه و خاک بردارد. باد سنگ باران. باد که سنگ آرد. بادی که سنگ ریزه پاشد: {/Bأَ فَأَمِنْتُمْ أَنْ یَخْسِفَ بِکُمْ جََانِبَ اَلْبَرِّ أَوْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حََاصِباً ثُمَّ لاََ تَجِدُوا لَکُمْ وَکِیلاً. ۱-۱۶۱۷:۶۸/}(قرآن ۱۷/۶۸) {/Bفَکُلاًّ أَخَذْنََا بِذَنْبِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَرْسَلْنََا عَلَیْهِ حََاصِباً وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ اَلصَّیْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنََا بِهِ اَلْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنََا وَ مََا کََانَ اَللََّهُ لِیَظْلِمَهُمْ وَ لََکِنْ کََانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ . ۱-۳۳۲۹:۴۰/}(قرآن ۲۹/۴۰). {/Bإِنََّا أَرْسَلْنََا عَلَیْهِمْ حََاصِباً إِلاََّ آلَ لُوطٍ نَجَّیْنََاهُمْ بِسَحَرٍ. ۱-۹۵۴:۳۴/}(قرآن ۵۴/۳۴). {/Bأَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی اَلسَّمََاءِ أَنْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حََاصِباً فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ. ۱-۱۲۶۷:۱۷/}(قرآن ۶۷/۱۷). || آن علت که موی فرو ریزد از مردم. (مهذب الاسماء). داءالثعلب. || ابری که برف و تگرگ بارد. برف و یخچه بارد. || ابرکه ریزه های برف و یخ که از هم ریزد.