معنی جونة

[ جَ نَ ] (ع اِ) چشمهٔ آفتاب. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). آفتاب. (مهذب الاسماء). || سرخ. || ذغال. (منتهی الارب) (آنندراج). || خم قاراندود. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (آنندراج).[ نَ ] (ع مص) سیاه شدن روی. (منتهی الارب). || (اِ) سیاهی. (منتهی الارب) (آنندراج). || سلهٔ خرد عطاران که چرم بر آن کشیده باشند. (اقرب الموارد) (منتهی الارب). بویدان. (نصاب الصبیان). عطردان. ج، جُوَن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || کوه خرد. (منتهی الارب) (آنندراج).[ جَ نَ ] (اِخ) دهی است میان مکه و طائف. (منتهی الارب).