معنی جوالیقی

[ جَ ] (اِخ) اسماعیل بن موهوب بن احمد. رجوع به اسماعیل... شود.[ جَ ] (اِخ) موهوب بن ابی طاهر احمدبن محمدبن خضر، مکنی به ابومنصور و مشهور به جوالیقی. از دانشمندان و لغویان بزرگ است. وی علوم خود را از شیخ ابوزکریا خطیب تبریزی فراگرفت و در علم نحو دارای مذاهب غریبی بود. کتابهایی دارد، او راست: ۱ -شرح ادب الکاتب. ۲ -المعرّب من الکلام الاعجمی که در نوع خود کم نظیر است. ۳ -التکملة فیما یلحن فیه العامه. ابوالبرکات انباری از او اخذ کرده است. تولد او بسال ۴۶۶ هـ . ق. و وفات او ببغداد بسال ۵۳۹ اتفاق افتاد. و در باب حرب بخاک سپرده شد. (معجم المطبوعات از ابن خلکان و روضات الجنات و بغیة الوعاة).[ جَ ] (اِخ) هشام بن سالم، مکنی به ابوالحکم. از موالی کوفه و اصلاً از اسرای جوزجانان بوده و در جزو اصحاب امام جعفر صادق (۸۳-۱۴۸ هـ . ق.) و امام موسی کاظم (۱۲۸-۱۸۳ هـ . ق.) معدود است و نیز از کسانی است که در ابتدا در توحید به تشبیه و صورت قائل بوده و درباب استطاعت و معصیت آرائی داشته که مورد قبول سایر متکلمین شیعه واقع نشده و هشام بن الحکم کتابی بر رد بعضی از عقاید او نوشته بوده است. (رجال کشی ص ۱۸۱، ۱۸۴) (فرق الشیعه ص ۶۶) (اصول کافی ص ۳۷) (مقالات اشعری ص ۳۴) (شهرستانی ص ۱۴۱) (ابن ابی الحدید ج ۱ ص ۲۹۴) (بحارالانوار ج ۲ ص ۱۴۳، ۱۴۵) (خاندان نوبختی ص ۷۸).