معنی واژه جواد اصفهانی

[ جَ دِ اِ فَ ] (اِخ) محمدبن علی بن ابی منصور، مکنی به ابوجعفر و ملقب به جمال الدین. وزیر اتابک زنگی بن آق سنقر بود که پس از قتل اتابک وزیر سیف الدین غازی بن اتابک شد و بسال ۵۵۸ هـ . ق. به امر قطب الدین بن اتابک بزندان افتاد و بسال ۵۵۹ در زندان وفات کرد. (الاعلام زرکلی ۳:۹۴۶). و رجوع به ابن خلکان ج ۲ ص ۱۸۶ شود.[ جَ دِ اِ فَ ] (اِخ) شاعری است. مؤلف مجمع الفصحاء دربارهٔ وی نویسد: جواد اصفهانی از راتبه خواران ظهیرالدوله ابراهیم خان حکمران کرمان بوده و در سال ۱۲۲۳ هـ . ق. رحلت نموده. او راست: پیرانه سر ز عشق جوانی چنان شدم کاندر جهان فسانهٔ پیر و جوان شدم. (از مجمع الفصحاء ج ۲ ص ۹۲).