معنی جنس عالی

[ جِ سِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح منطق) آنکه فوق جمیع اجناس باشد چون جوهر. (کشاف اصطلاحات الفنون). جنس را جنسی دیگر تواند بود بر بالای او، که او نسبت به آن جنس نوعی بود. و همچنین در تحت او نوعی تواند بود که به نسبت با مرتبهٔ دیگر در تحت او هم جنسی باشد. و ما چنانکه پیش از این هم گفته ایم، کلیات را از این جهت که کلی اند، وجود جز در عقول و اذهان نبود، و چون در خارج موجود باشند، لامحالة در اشخاص جزوی موجود توانند بود. پس در جهة تحت به اشخاص متناهی شوند، و آن نوع که تحت او اشخاص بود، نوع سافل بود، و در جهت فوق نشاید که بالای هر جنس جنسی بود نامتناهی که آنگاه لازم آید که یک معنی را اجزاء نامتناهی بود، و تا آن اجزاء نامتناهی را تصور نکنند، آن معنی متصور نباشد، و این محالست. پس انتهاء ارتقاء بجنسی بود که بالای او جنسی نبود و آنرا جنس عالی خوانند و جنس عالی را جنس الاجناس نیز خوانند، و نوع سافل را نوع الانواع نیز خوانند، و نوع الانواع خود به اعتبار آنکه در تحت او اشخاص باشد، نوع حقیقی باشد. رجوع به اساس الاقتباس ص ۲۹، ۳۰ شود.