معنی جلال‌الدین تبریزی
5 بازدید
[ جَ لُدْ د نِ تَ ] (اِخ) از بزرگان اولیاء است که در غاری در جبال کامرو ساکن بوده است. ابن بطوطه بطوری که خود مینگارد (ج ۲ ص ۱۴۹) در حدود سال ۷۴۵ هـ . ق. با وی که در آن غار در جبال کامرو (آسام امروزی در سرحدات شمال شرقی هند در جنوب تبت) سکونت داشته ملاقات کرده است و گوید: این شیخ صاحب کرامات شهیره و مآثر عظیمه بود. و رجوع به شدالازار تصحیح و تحشیه قزوینی ص ۵۰۱ شود.
کلمات هم‌قافیه با «جلال‌الدین تبریزی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «زی» برای سرودن شعر