معنی جفرة

[ جَ رَ ] (ع اِ) مؤنث جفر. بزغالهٔ ماده. (از اقرب الموارد). بزغالهٔ مادهٔ چهارماهه یا آن که گیاه خورد و نشخوار زند. (ناظم الاطباء). || دختر گوالیده که خوردن گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به جفر شود.[ جُ رَ ] (ع اِ) درون سینه. (منتهی الارب). || جای فراخ گرد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || میان اسب. (منتهی الارب). وسط و میان هر چیز. (اقرب الموارد). ج، جُفَر و جِفار.[ جُ رَ ] (اِخ) موضعی است به مکه که در آن در سال هفتادم هجرت جنگی سخت واقع شد. (منتهی الارب). رجوع به ابن اثیر ذیل وقایع سال هفتادم هجرت شود.