معنی جعفریه

[ جَ فَ ری یَ ] (ع اِ) طراشنه. عشبةالعجوز. رجوع به طراشنه شود.[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) گروهی از معتزله و یاران جعفربن مبشر و ابن حرب باشند و با فرقهٔ اسکافیه موافقت کرده اند و این قول را بر گفتار آنان افزوده اند که: در میان تبهکاران این امت کسانی یافت شوند که از زندیقان و مجوسان بتر باشند و اجماع امت بر حد شرب خمر خطا باشد زیرا در حد نص معتبر باشد و دزد ولو دانه یی را هم دزدیده باشد از ایمان خود را بری کرده است. (تعریفات سید شریف جرجانی چ استانبول ص ۵۲).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) گروهی از معتزله و یاران جعفربن مبشر و ابن حرب باشند و با فرقهٔ اسکافیه موافقت کرده اند و این قول را بر گفتار آنان افزوده اند که: در میان تبهکاران این امت کسانی یافت شوند که از زندیقان و مجوسان بتر باشند و اجماع امت بر حد شرب خمر خطا باشد زیرا در حد نص معتبر باشد و دزد ولو دانه یی را هم دزدیده باشد از ایمان خود را بری کرده است. (تعریفات سید شریف جرجانی چ استانبول ص ۵۲).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) معتقدین به امامت جعفر کذاب برادر امام یازدهم امامیه، بجای فرزند صغیر غایب آن حضرت. (خاندان نوبختی ص ۲۵۳). رجوع به جعفر کذاب شود.[ جَ فَ ری یِ ] (اِخ) کسانی که بامامت و غیبت و رجعت امام جعفر صادق معتقد بوده اند و گویا رئیس این فرقه عبدالرحمان بن محمد از مؤلفین و متکلمین شیعه بود. (ترجمهٔ الملل و النحل شهرستانی ص ۱۲ضمیمه) (الفهرست ص ۱۹۸) (خطط ج ۴ ص ۱۷۷). و این فرقه را نباید با فرقهٔ جعفریه از فرق معتزله یعنی اصحاب جعفربن حرب و جعفربن مبشر اشتباه کرد. (خاندان نوبختی ص ۲۵۳).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) نام یکی از بناهای اسلامی است در سرقسطة از شهرهای اندلس که منسوب به جعفر یا ابن جعفر است و نمیدانم که این شخص منسوب الیه کیست. (ظاهراً این بنا از آثار المقتدر یا المستعین ثانی ابن المؤتمن بن هود است که به هر دو آنها ابوجعفر گفته میشد. واللََّه اعلم). در این بنا تغییرات بسیار روی داده و در سال ۱۸۰۹ م. جانبی از آن ویران گردیده و اکنون جز مسجد کوچکی به مساحت ۲۲ متر مربع که گنبد بدیعی در ارتفاع چهارده متری بر ستونهای مرمر نصب شده دارد، از آن بجا نمانده است. (الحلل السندسیه فی الاخبار و الآثار الاندلسیه ص ۱۲۸).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) جعفری. قصر متوکل در نزدیک سامره: «... و متوکل خلیفهٔ عباسی در سامره عمارات افزود بتخصیص کوشکی عالی بنا کرد که در ایران زمین از آن عظیم تر عمارتی نبود و به نام خود جعفریه خواندی ...» (نزهةالقلوب، مقالهٔ سوم ص ۴۲). رجوع به جعفری شود.[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) محله ای است بزرگ و مشهور در جانب شرقی بغداد. (معجم البلدان). و منسوب به جعفر برمکی است. (قاموس الاعلام ترکی).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان شهاباد بخش حومهٔ شهرستان بیرجند در ۱۴هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. سکنهٔ آن چهار تن است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) دهی است کوچک از دهستان مرکزی بخش خوسف شهرستان بیرجند در ۱۵هزارگزی شمال خاوری خوسف. سکنهٔ آن پنج نفرند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) قریه ای است در ناحیهٔ غربی مصر. (معجم البلدان).[ جَ فَ ری یَ ] (اِخ) امام زاده جعفر در خیابان هاتف شهر اصفهان روبروی بقعهٔ امامزاده اسماعیل واقع شده و بنائی هشت ضلعی و آجری است دارای گنبدی با تزیینات آجر و کاشی. این بنا از آثار دوران مغول (زمان سلطنت ابوسعید بهادر) است و به سال ۷۲۵ هـ . ق. ساخته شده. در انتهای بنای هشت ضلعی دو کتیبه دارد که آیات قرآن («آیة الکرسی» و «ولا تحسبن الذین قُتِلوا فی سبیل اللََّه ...») با خط کوفی و نسخ بر آن نگاشته شده و در پایان آن تاریخ بنا دیده میشود. همچنین در اطراف بنای بقعه نام دوازده امام شیعه و عبارت: قال النبی علیه السلام: «الدنیا مزرعة آلاخرة» و «الدنیا داحته و ترکها راحته» بر روی کاشی منقوش است. مزار امامزاده جعفر و پدر وی در داخل بنای هشت ضلعی واقع شده است. هرتسفلد در پنجمین رسالهٔ آثار ملی مینویسد: مزار جعفریه در سال ۷۱۰ هـ . ق. برای صاحب سید السیف و القلم تاج الملة و الدین عماد الاسلام و المسلمین جعفربن شمس الدین الحسین بن عمادالدین بنا گردیده است. عبارت روی سنگ قبر سید جعفر به نقل از حواشی آقای نجفی چنین است: هذا قبر السید المعظم الموقر الممکن المکرم، صاحب السیف و القلم، منبع الجود و الخلق و الکرم، المتحلی بمحاسن الشیم، سید الصدر و الساده، ینبوع السعادة و السیادة ، مفخر اولاد البتول، قدوة آل الرسول، نظام الطالبیه، شمس العترة، جمال اهل بیت المصطفی، سلالته اعیان ابناء المرتضی، مالک اصحاب السخاء و الفتوة، معدن ارباب الشهامة و المرؤة، بهلوان العراق، نبوی الشمایل و جمیل الاخلاق، کریم الزمان علی الاطلاق، محرز المناصب بالاستحقاق، المرحوم المبرور، المغفور، السید الشهید، تاج الملة و الدین، عماد الاسلام و المسلمین، اشرف ابناء الماء و الطین، جعفربن سید السید المعظم المرتضی المکرم النور الازهر الامجد، مفخر آل طه و یاسین، نتیجة اولاد سیدالمرسلین، شمس الدین الحسن بن السید المغفور عمادالدین الحسین بن محمدبن علی بن الحسین تغمده اللََّه بغفرانه و اسکنه بحبوحة جنانه و ادام سعادته توفی فی منتصف محرم من سنة خمس و عشرین و سبعمائه. (از نامهٔ ادارهٔ باستان شناسی اصفهان). <۵۳۰۶۴۰۰۵۰۱۷۷۸۲۰۱>...