معنی جرما

[ ] (اِخ) نام قبیله ای است به حوالی کرمان که جنگجویان سرکشی داشته و اغلب با امرای آن در جنگ و نزاع بوده اند. و رجوع به تاریخ گزیده صص ۶۴۲ و ۶۴۳ و ۷۱۲ شود. مؤلف تاریخ عصر حافظ آرد: قبایل هزاره و اوغانی و جرمائی قبایلی هستند از مغول که در زمان سلطنت ارغون خان به التماس سلطان سیورغتمش که جد مادر شاه شجاع است برای محافظت آن نواحی یعنی اطراف کرمان به آن حدود آمدند و بتدریج قوتی یافتند و عدهٔ آنها زیاد شد. این قبایل با امیر مبارزالدین محمد با آنکه با آنها خویشاوندی پیداکرده بود محاربات بسیار کرده اند. قبایل مزبور بت پرست بودند و به اصنامی که در قبیله داشتند تعظیم میکردند و فقها به کفر آنان فتوی دادند و امیر مبارزالدین محاربه با آنها را جهاد دانست و بهمین مناسبت او را «امیرغازی» و «شاه غازی» گفته اند. (از تاریخ عصرحافظ ص ۹۰).