معنی جرارة

[ جَ رْ را رَ ] (ع ص، اِ) نوعی از کژدم کوچک خبیث که زرد باشد و دم کشان رود. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آن کژدم در اهواز بسیار باشد و هر کسی را که میگزد خون از هر بن مویش روان میشود و گویند مسافر را نمیزند و این از غرائب است. (غیاث اللغات) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). نوعی از عقرب بزرگ کشنده و مهلک باشد و آن در اهواز بسیار است. (برهان). کژدم ماده. (دهار): مگر ز مار سیه داشتی بشب بالین مگر ز کژدم جراره داشتی بستر.فرخی. و اکنون که هوشیار شدم بر من گشتند مار و کژدم جراره.ناصرخسرو. زلف پرچم نگارد اندر چشم شکل جراره های اهوازی.انوری. - عقرب جرارة؛ نوعی از خبیث ترین عقربها که گاه رفتن دم بزمین کشد. (یادداشت مؤلف). || زلف. (شرفنامهٔ منیری). کنایه از زلف معشوق و مطلوب. (برهان) (از آنندراج) (ناظم الاطباء): شکوفه بر سر شاخ است چون رخسارهٔ جانان بنفشه بر لب جوی است چون جرارهٔ دلبر. عبدالواسع جبلی. || تأنیث جرار. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). دنبال کشنده. (یادداشت مؤلف). || در عربی واکشنده و اخذکننده. (برهان). || لشکر گران رو بجهت کثرت. (آنندراج). و بتازی لشکر که از گرانی آهسته رود. و جرار مثله. (شرفنامهٔ منیری). - کتیبهٔ جرارة؛ لشکر گران رو بجهت کثرت. (منتهی الارب).[ جَ رْ را رَ ] (اِخ) ناحیه ای است به بطیحه. (آنندراج) (منتهی الارب). ناحیه ای است از نواحی بطیحه نزدیک به برّ که به بسیاری ماهی موصوف است. (از معجم البلدان).