معنی جد حفصی

[ جَ دْ دِ حَ ] (ص نسبی) منسوب به جد حفص. (از روضات الجنات).[ جَ دْ دِ حَ ] (اِخ) سیدجلیل ماجدبن هاشم بن علی بن مرتضی بن علی بن ماجد حسینی امامی صادقی جد حفصی، مکنی به ابوعلی و معروف بسید بحرینی. محدث شیعی و ازمشایخ ملامحسن فیض کاشانی است. وی سیدی ادیب و محققی دقیق و در جودت تألیف و فصاحت و بلاغت تعبیر و دقت نظر کم نظیر است. او اول کسی است که در شیراز به نشر حدیث پرداخت و بجهت ذوق شعری و فصاحت بیان در دل ارباب ادب جای داشت و با ابوبحر خطی دوستی و اتحاد و مناظرهٔ شعری داشت. و از جمله برگزیده اشعار وی قصیدهٔ معروفی است که در مرثیهٔ حضرت حسین (ع) گفته و اول آن چنین است: بکی و لیس علی صب بمعذور. (از روضات الجنات ص ۵۴۹). و رجوع به ابوعلی ماجد در شود.