معنی جبوری

[ جُ ] (اِخ) خلیل بن سلطان بن ناصر. شاعر و ادیب از مردم بغداد است. در این شهر در سال ۱۱۳۷ هـ . ق. / ۱۷۲۵ م. بدنیا آمد و در همانجا تحصیل کرد و بسال ۱۱۹۱ هـ . ق. / ۱۷۷۷ م. در همان شهر درگذشت. (از الاعلام زرکلی ج ۱ ص ۲۹۸).[ جُ ] (اِخ) سلطان بن ناصربن احمد. از فضلاء بغداد بود و مشهور به جبوری، و منسوب به جبور است که نام قبیلهٔ بزرگی در کنار نهر خابور میباشد. وی در خابور متولد شد و به بغداد و حجاز و دمشق سفر کرد و در راه عراق به مکه بسال ۱۱۳۸ هـ . ق. درگذشت. او را دو شرح است: یکی در «القراآت السبع» و دیگری در «النحو» میباشد. (از الاعلام زرکلی ج ۱ ص ۳۷۸).