معنی جاویزن

[ زَ ] (اِ) رملی که در مرارهٔ گاو بهم میرسد. (ناظم الاطباء). یعنی گاویزن، چیزی است که میان زهرهٔ گاو باشد. هندش گاوروهن یا روهین گویند. (آنندراج). معرب گاورازن است و فزاری گوید او را بعربی خزرةالبقر گویند و به پارسی مهرهٔ زهرهٔ گاو خوانند و بهندی زوین و بسندی گاوردین گویند و آن چیزی است که در زردی به زردهٔ تخم مرغ ماند و او را در میان زهرهٔ گاو یابند چنانچه حجر انیس از بز کوهی، و چون گاو را بکشند زهرهٔ او را بشکافند و جاویز ازو بیرون کنند و بمقدار از یکدانگ ماند تا چهار درم و نیز در زهرهٔ گاو هندی یابند و چون از زهره بیرون آید محکم نباشد، چون در دهن نگاه دارند بیخود شوند. (ترجمهٔ صیدنه). و رجوع به الجماهر ص ۲۰۳ شود.