معنی جاشریة

[ شِ ری یَ ] (ع اِ) شراب صبوحی. (منتهی الارب). شراب که به وقت صبح خورند. (مهذب الاسماء). || نیمروز. || صبح. || طعامی است. || (اِخ) نام زنی. || (اِخ) قبیله ای است از عرب. (منتهی الارب) (آنندراج). || صبحانه. زیر قلیانی : فقال لی یا اباالحسن قد عملت غداً علی الصبوح الجاشری فبت عندی فقلت لایمکننی ولکنی ابا کرک قبل الوقت فعلی ای شی ء ان تصطبخ فقال قد اعدلنا کذا و کذا و وصف ما تقدم به الی الطباخ بعلمه. (معجم الادباء چ مرجلیوث ج ۱ ص ۳۹۷). ج، جاشِریّات. || شیر شتر که صبح نوشند. (از منتهی الارب). شیر شتر که به صبح آشامند. معرب از کلمهٔ گاوشیر، چنانکه جاوشیر.