معنی جازر

[ زِ ] (ع ص، اِ) شتر کشتنی. (ناظم الاطباء).[ زِ ] (اِخ) سمعانی آن را جازرة ثبت کرده است. (الانساب در نسبت جازری). در معجم البلدان آمده است: قریه ای است از نواحی نهروان از توابع بغداد، نزدیک مدائن و آن قصبهٔ طسوج جازر است. (معجم البلدان). صاحب قاموس کتاب مقدس آرد: جازر، شهری میباشد که منسوب به کنعانیان و قرارگاه سلاطین و از قدیمترین شهرهای آن بلاد بود. (صحیفهٔ یوشع ۱۰:۳۳ و ۱۲:۱۲ و اول تواریخ ایام ۶:۶۷). و این شهر در جنگهای داود بسیار مشهور است. (دوم سموئیل ۵:۲۵ و اول تواریخ ایام ۲۰:۲). فرعون شهریار مصر آن را بسوخت بعد از آن به دختر خود که در حبالهٔ نکاح سلیمان بود بخشید. (اول پادشاهان ۹:۱۵ -۱۷). و پس از آن سلیمان آن را مجدداً بنا کرد و در زمان مکابیان بسیار معتبر بود و بگمان کانو همان تلّ الجزری میباشد که بمسافت چهار میل به نیکوپولس مانده واقع است و آثار و خرابیهای بسیاری که دلالت بر عظمت و اهمیت شهر مینماید و هم نوشته های یونانی و عبرانی که دارای اسم و حدود میباشد در آنجا مشاهده شده است. (قاموس کتاب مقدس ص ۲۷۵). در بیت زیر که از قصیدهٔ منسوب به شیخ الرئیس است، گوینده آن را از نواحی دجله دانسته است: و الویل اِنْ حلوا دیار ربیعة مابین دجلتها و بین الجازر. (عیون الانباء ج ۲ ص ۱۷). میدانی گوید: یوم جازر روزی است که ابراهیم بن اشتر با اهل عراق بر ابن زیاد شوریدند و در همین روز عبیداللََّه بن زیاد کشته شد. لیکن ازهری آن را خازر با خاء معجمه و کسر زاء ضبط کرده است. (مجمع الامثال ص ۷۶۹).