معنی جادالمولی

[ دُلْ مَ لا ] (اِخ) لقب شیخ محمدبن معدان مشهور به جادالمولی شافعی الحاجری الاسنوی. وی مجاور الازهر بود و در درس مشایخ و اساتید حاضر میشد و ملازم شیخ عبداللََّه شرقاوی و از متخرجین درس اوست و او مواظبت بر مجالس ذکر داشت و طریقهٔ خلوتیه را از او آموخت و تاج از وی گرفت و در خطبه های جمعه و اعیاد در جامع الازهر حاضر میشد. وی در حدود چهل سالگی بسال ۱۲۲۹ هـ .ق . درگذشت. از تألیفات اوست: الکواکب الزهریه فی الخطب الازهریه که معروف به دیوان یا خطبه های جادالمولی است و بسال ۱۲۸۵هـ .ق . چاپ سنگی شده و در سال ۱۳۰۵ هـ .ق . در مطبعهٔ عبدالرزاق بچاپ سربی بطبع رسیده است. (معجم المطبوعات ستون ۶۶۹ -۶۷۰).