معنی تیمان

(اِخ) (صحرای جنوبی) ۱ - اول زادهٔ الیفاز. سفر پیدایش ۳۶:۱۱. ۲ - ملکی که به اسم اول زادهٔ الیفاز مسمی شد و اهالیش بواسطهٔ حکمت و کثرت دانش شهرت داشتند... ظاهراً این ملک بر جنوب شرقی زمین ادوم که آن را زمین پسران مشرق گویند واقع بوده و در کتاب حزقیال ۲۵:۱۳ تیمن خوانده شده است. بعضی بر آنند که تیمان همان ملکی می باشد که به مسافت پانزده میل به پترا وادی موسی مانده واقع است و اهالی آنجا را تیمانی گویند. سفر پیدایش ۳۶:۳۴ و کتاب ایوب ۲:۱۱ و حافربن اشحور پدر تقوع هم بدین لقب ملقب بود اول تواریخ ۴:۶. (قاموس کتاب مقدس).