معنی تیره‌ابر
5 بازدید
[ رَ / رِ اَ ] (اِ مرکب) ابر تیره. ابر سیاه. ابر تار و مظلم : تو گفتی برآمد یکی تیره ابر هوا شد بکردار کام هژبر.فردوسی. همانگه برآمد یکی تیره ابر کند روی گیتی چو چرم هژبر.اسدی. رجوع به تیره و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات هم‌قافیه با «تیره‌ابر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بر» برای سرودن شعر