معنی تکایل
6 بازدید
[ تَ یُ ] (ع مص) بیکدیگر پیمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). متکایل نعت است از آن. (منتهی الارب) (آنندراج). || خلاف و معارضه نمودن در دشنام، یقال: هما یتکایلان. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «تکایل»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یل» برای سرودن شعر