معنی تولیه

[ تَ ] (ع مص) شیفته گردانیدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (آنندراج). || در وَلَه افکندن کسی را. (از اقرب الموارد). اندوهگین و سرگشته گردانیدن. (از ناظم الاطباء). رجوع به وله شود. || جدا کردن بچه از مادر. فی الحدیث: لاتوله والدة بولدها؛ ای لایفرق بین المرأة و ولدها و ذلک فی الصباء. (منتهی الارب). جدائی انداختن میان زن و بچهٔ وی. (ناظم الاطباء). جدا کردن مادر از فرزند. (آنندراج) (از اقرب الموارد). || واله گردانیدن حزن و جزع کسی را. (از اقرب الموارد).[ یِ ] (اِخ) حقوق دان فرانسوی (۱۷۵۲-۱۸۳۵ م.) است که در دُل تولد یافت. اثر مشهور او رساله ای در باب حقوق مدنی است که به وسیلهٔ دوورژیه ادامه یافت. (از لاروس).