معنی توتون

(ترکی، اِ) تتن. دود. دخان. گیاهی است از نوع تنباکو که از آن سیگار کنند و نیز گیاهی که در چپق و پیپ کشند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). توتون گیاهی است از تیرهٔ بادنجانیان دارای گلهای سفید یا زرد که کپسول آن از درازی باز می شود و برگهای پهن دارد. اقسام مختلف آن بنام توتون و تنباکو کاشته می شود و مادهٔ سمی آن بنام نیکوتین است. توتون شمال و مغرب و تنباکوی مرکز ایران در جهان شهرت دارد... موطن اصلی توتون آمریکاست و تا قبل از کشف آمریکا در هیچ جا سیگار کشیده نمی شد. در سال ۱۴۹۷ م. رومانو پانو اسپانیولی که در سفر دوم کریستف کلمب همراه او به آمریکا رفته بود نخستین بار، سیگار کشیدن بومیان آمریکا را شرح داده. تخم توتون را ابتدا به اسپانیا بردند و سفیر فرانسه در حدود سال ۱۵۶۰ م. آنرا به پاریس فرستاد تا در طب به عنوان دوا بکار برند و سپس در ممالک مختلف زراعت آن معمول گردید. (حاشیهٔ برهان چ معین). رجوع به گیاه شناسی گل گلاب ص ۳۲ و صص ۲۳۹-۲۴۰ و فرهنگ روستایی ص ۳۹۲ به بعد و جغرافیای اقتصادی مسعود کیهان صص ۱۲۱-۱۲۴ و تنباکو در همین لغت نامه شود.[ تُ تُنْ ] (اِخ) نیاکان قدیم آلمانیهای کنونی. رجوع به تاریخ ایران باستان ج ۳ ص ۲۴۶۰ و توتن شود.