معنی توبهفریب
4 بازدید
[ تَ / تُو بَ / بِ فِ / فَ ] (نف مرکب) آنکه توبه کرده را فریب دهد و او را به شکستن توبه ترغیب نماید. فریب دهندهٔ تائب. تشویق کنندهٔ توبه کرده در ارتکاب گناه تازه : مست نوازی چو گل بوستان توبه فریبی چو مل دوستان. نظامی. رجوع به توبه و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات همقافیه با «توبهفریب»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یب» برای سرودن شعر