معنی توبهده
5 بازدید
[ تَ / تُو بَ / بِ دِهْ ] (نف مرکب) توبه دهنده. آنکه گناهکار را از تکرار گناه بازدارد: الفت ده هجران و وصال است صبوری مخموری می توبه ده و توبه شکن شد. نظیری (از آنندراج).
کلمات همقافیه با «توبهده»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ده» برای سرودن شعر