معنی تهزع

[ تَ هَ زْ زُ ] (ع مص) ناخوش و ترشرو گردیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تعبس. (اقرب الموارد). || ناشناخته گردانیدن خود را بر کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تنکر. یقال: تهزع فلان لفلان؛ ای تنکر. (اقرب الموارد). || پریشان رفتن زن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || شتافتن. (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || جنبیدن شتر در رفتار از شادمانی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || لرزیدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). || جنبیدن نیزه و شمشیر. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || پاره پاره شدن. (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). || شکسته شدن چوب و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).