معنی تنگ اندرآمدن

[ تَ اَ دَ مَ دَ ] (مص مرکب) تنگ آمدن. سخت نزدیک آمدن : پیاده بدو، تیز بنهاد روی چون تنگ اندرآمد به نزدیک اوی. فردوسی. چو تنگ اندرآمد گو نامدار برآمد ز جا خسرو شهریار.فردوسی. دو لشکر چو تنگ اندرآمد ز راه از آن سو سپهدار ازین سوی شاه چو شمع جهان شد به خم اندرون بیفشاند زلف شب قیرگون طلایه بیامد ز هر دو سپاه که دارد ز بد راه لشکر نگاه.فردوسی. چو تنگ اندرآمد به نزدیکشان نبود آگه از رای تاریکشان.فردوسی. ز دورویه تنگ اندرآمد سپاه یکی ابر گفتی برآمد سیاه.فردوسی. - تنگ اندرآمدن زمان؛ رسیدن اجل. فرازآمدن مرگ. سخت نزدیک شدن مرگ : روانم روان ترا بی گمان ببیند چو تنگ اندرآید زمان.فردوسی. یکی لشکر آمد پس ما دمان بترسم که تنگ اندرآمد زمان.فردوسی. || سخت شدن. در سختی شدن. در رنج و مشکل اندرآمدن : اگر شب رسی روز را بازگرد مبادا که تنگ اندرآید نبرد.فردوسی. چو تنگ اندرآید مرا روزگار نخواهد دلم پند آموزگار.فردوسی. به گستهم گفت آن زمان شهریار که تنگ اندرآمد مرا روزگار.فردوسی. ولیکن کنونست هنگام کار که تنگ اندرآمد چنین روزگار.فردوسی. - تنگ اندرآمدن سخن؛ پیچیده و غامض شدن گفتگو. بدست نیامدن راه حل در بحث. دشوار شدن سخن : چو تنگ اندرآمد ز شاهی سخن ز ایران هر آن کس که او بد کهن.فردوسی. به جایی که تنگ اندرآید سخُن پناهت بجز پاک یزدان مکن.فردوسی.