معنی تنگهٔ بغرا
5 بازدید
[ تَ گَ / گِ یِ بَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از برگ بغرا است. (از برهان) (آنندراج). رشته ای که بدان آش بغرا می سازند. (ناظم الاطباء): قلیه صراف است و روغن مشتری در میانْشان تنگهٔ بغرا خوش است. بسحاق اطعمه. رجوع به تنگه شود.
کلمات هم‌قافیه با «تنگهٔ بغرا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «را» برای سرودن شعر