معنی تنگ‌روزی

[ تَ ] (ص مرکب) درویش و مسکین و بی چیز و پریشان. (ناظم الاطباء). تنگدست. تنگ عیش. تنگ معاش. تنگ بخت. تنگ زیست. (از آنندراج): چرا زیرکانند بس تنگ روزی چرا ابلهان راست بس بی نیازی؟ ابوالطیب مصعبی (از تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۳۸۴). وآن تنگ دهان تنگ روزی چون عود و شکر به عطرسوزی.نظامی. آفتاب ار بگردد از سر سوز تنگ روزی شود ز تنگی روز.نظامی. نه روزی به سرپنجگی می خورند که سرپنجگان تنگ روزی شوند. سعدی (بوستان). نه آن تنگ روزیست بازارگان که بردی سر از کبر بر آسمان. سعدی (بوستان). اگر روزی به دانش برفزودی ز نادان تنگ روزی تر نبودی. سعدی (گلستان). بر آن تنگ روزی بباید گریست که از بیم تنگی بود تنگ زیست. امیرخسرو دهلوی. رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.