معنی تنگرس

[ تَ گَ ] (اِ) گونه ای از اَرْجَنَگ، و تنگرس نامی است که در کرج و درهٔ زیارت به این درخت دهند و نامهای دیگر آن، گیزی و شال چس است. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). درختی از تیرهٔ عنابها که خواص عمومی و دارویی تیرهٔ خود را دارد و چهار گونه از این گیاه تاکنون در جنگلهای شمالی ایران شناخته شده است. گونه های مختلف این گیاه در جنگلهای شمال خراسان و استپ های اطراف تهران نیز می رویند. میوهٔ گیاه مذکور در تداوی بعنوان مسهل مصرف می شود. ارجنگ. شال چس. شغال چس. قره میخ. قره زله. گیزی. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به جنگل شناسی کریم ساعی ج ۲ ص ۲۲۷، ۲۶۰ و ۲۶۱ و ارژن و کنگرس شود.