معنی تنگبضاعت
5 بازدید
[ تَ بِ عَ ] (ص مرکب) کم مایه. که فقیر و تنگدست باشد. که بضاعتش اندک بود: و با مردم تنگ بضاعت و سفیه معامله نکند. (منتخب قابوسنامه ص ۱۷۷). رجوع به تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات همقافیه با «تنگبضاعت»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «عت» برای سرودن شعر