معنی تنواء
6 بازدید
[ تَ نْ ] (ع مص) نَوْء. برخاستن به کوشش و مشقت تمام. || بگرانی برخاستن: ناء بالحمل. || گران و مائل گردانیدن کسی را: ناء به الحمل، منه قوله تعالی: {/Bمََا إِنَّ مَفََاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ۱۳-۱۷۲۸:۷۶/} ؛ ای لتُنی ء العصبة بثقلها. || افتادن از گرانباری: ناء فلان (از اضداد است). (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
کلمات همقافیه با «تنواء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر