معنی تندرأی
4 بازدید
[ تُ رَءْیْ ] (ص مرکب) کوتاه اندیش. (غیاث اللغات). کنایه از ناعاقبت بین و کوته اندیش. (آنندراج). بی پروا و بی فکر و بی اندیشه و غافل. (ناظم الاطباء). تندرای : مکن مردم آزاری ای تندرای که ناگه رسد بر تو قهر خدای. سعدی (از آنندراج). رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.
کلمات هم‌قافیه با «تندرأی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «أی» برای سرودن شعر