معنی تسبغ
5 بازدید
[ تَ بِ / بَ ] (ع اِ) دامن خود که بر زره نشیند. (منتهی الارب). آنچه که خود بدان با زره متصل می شود و موجب پوشیدن گردن گردد. (از المنجد). ج، تَسابِغ. (اقرب الموارد). و رجوع به تسبغة شود.
کلمات همقافیه با «تسبغ»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بغ» برای سرودن شعر