معنی ترمه شیرین
6 بازدید
[ تَ مَ ] (اِخ) ترمشیرین. پسر دواخان بن براق بن یسوخان از امرای مغول که پس از ایلجیکتای به پادشاهی رسید و مسلمان گشت و اکثر قوم او به تبعیت او باسلام روی آوردند و کار دین اسلام در ولایت ماوراءالنهر و بعضی از نواحی خوارزم و بلاد ایغور قوت تمام گرفت. هنگامی که امیر چوپان به خراسان رسید پسر مهتر خود حسن را بولایت زابل و کابل به جنگ ترمه شیرین فرستاد ترمه شیرین از او منهزم شد. (از تاریخ گزیده ص ۵۷۷ و ۶۰۷). و رجوع به ذیل جامع التواریخ رشیدی ص ۱۲۱ و ۱۲۲ و حبیب السیر چ خیام ج ۳ ص ۹۰، ۹۱ و ۲۱۰ شود.
کلمات هم‌قافیه با «ترمه شیرین»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ین» برای سرودن شعر