معنی ترعة

[ تُ عَ ] (ع اِ) به سریانی بمعنی در. (از المعرب جوالیقی). از الفاظ دخیل است. (نشوء اللغة ص ۹۱). در. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). باب. (ناظم الاطباء): فتح ترعة الدار؛ ای بابها. (اقرب الموارد) (از المنجد). قال رسول اللََّه صلی الله علیه و آله و سلم : بین بیتی و منبری روضة من ریاض الجنة و منبری علی ترعة من ترع الجنة، قیل له صلی الله علیه و آله و سلم و ما الترعة، قال الباب. ج، تُرَع. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به نشوء اللغه ص ۱۲۳ شود. || روی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). صورت. (ناظم الاطباء). || آبشخور. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) . || راه گذر آب سوی نشیب. (دهار). دهانهٔ حوض و استخر و دهانهٔ جوی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). گشادن گاه آب به حوض یا زمین یا جدول از نهر. (از اقرب الموارد). مسیل آب بباغ. (از المنجد). || نهر عمیق و مصنوعی که بین دو نهر یا بین دو دریا یا بین دو آب قرار داده باشند. (از المنجد) (از فرهنگ نظام). نهر عمیق و نسبةً وسیعی که میان دو دریا و یا میان دو رود قرار دهند تا کشتی های کوچک و بزرگ از آن بگذرند، مانند ترعهٔ سوئز بین بحرالروم و دریای احمر و یا ترعهٔ شاهی که معروفترین ترعه هایی بود که میان دجله و فرات احداث کرده بودند. رجوع به ترعه و کانال شود. || پایه های منبر. (منتهی الارب) (آنندراج). پایهٔ منبر. (ناظم الاطباء). پلکان منبر. (از تاج العروس). || پایهٔ نردبان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || مرغزار در زمین بلند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).[ تُ عَ ] (اِخ) دهی است بشام. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). نصر گوید: موضعی است به شام، بعضی روات بدان منسوبند. (معجم البلدان).[ تُ عَ ] (اِخ) دهی است به صعید اعلی که صبر از آنجا آرند. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). ترعة عامر. (معجم البلدان). رجوع به ترعهٔ عامر شود.