معنی ترش‌شیرین
5 بازدید
[ تُ شُ شی/ تُ رُ شی ] (ص مرکب) طعمی که از امتزاج ترشی و شیرینی بهم رسد و آن را میخوش و بتازی مُزّ خوانند. (از آنندراج). میخوش و نیم ترش. (ناظم الاطباء). ترش و شیرین. مَلَس. || مجازاً، دارای خشونت آمیخته با خوش طبعی. بظاهر خشمناک و بباطن شادمان : آن شاهدی و خشم گرفتن بینش وآن عقده بر ابروی ترش شیرینش. (گلستان). در تبسم به جبینش چین است حسن شوخش چه تُرُش شیرین است. امام الدین ریاضی (از آنندراج). و رجوع به ترش و شیرین شود.
کلمات هم‌قافیه با «ترش‌شیرین»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ین» برای سرودن شعر