معنی تحیت

[ تُ حَ ] (ع اِ مصغر، ق مصغر) مصغر تحت، یعنی تقریباً پایین. (ناظم الاطباء).[ تَ حی یَ ] (ع مص، اِ) تحیة. سلام گفتن. (غیاث اللغات). درود و سلام و دعا و نیایش. (از ناظم الاطباء): و پدر ما امیر ماضی... ویرا سخت نیکو و عزیز داشتی... و امروز ما را بکارآمده تر یادگاریست و حال مناصحت و کفایت وی ظاهر گشته است. به رسولی فرستاده آمد تا سلام و تحیت ما را... به خان رساند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۰۹). هزاران درود و دو چندان تحیت ز ایزد بر آن جودت روحپرور.ناصرخسرو. ای نسیم صبا تحیت من برسان نزد خواجه ابراهیم.مسعودسعد. برای رنج دل و عیش بدگوارم ساخت جوارشی ز تحیت مفرحی ز ثنا.خاقانی. دارالسلام اهل هدی باد صدر او زایزد بر او تحیت و از عرشیان سلام. خاقانی. گوش در آن نامه تحیت رسان دیده در آن سجده تحیات خوان.نظامی. نظری به دوستان کن که هزار بار از آن به که تحیتی نویسی و هدیتی فرستی.سعدی. و تحیت و سلام او را بجا آورد و اعتکاف تمام در تربت وی گذارد [ گزارد ] و اعتذار از طول مدت همی خواهد. (ترجمهٔ تاریخ یمینی چ ۱ تهران ص ۴۵۴). || دیر ماندن. || پادشاهی و مُلک. (غیاث اللغات). و رجوع به تحیة شود.