معنی تبه گشتن

[ تَ بَ هْ گَ تَ ] (مص مرکب) تباه گشتن. تبه گردیدن. هلاک گشتن. کشته شدن : سیامک بدست چنان زشت دیو تبه گشت و ماند انجمن بی خدیو. فردوسی (از اسدی). گر ایدونکه این شاه گردد تباه تبه گشتن ما سزد زین گناه.فردوسی. || مجازاً فتنه شدن. شیفته گشتن. دل بر کسی بستن : عروس عزیز و سر انجمن تبه گشته بر بندهٔ خویشتن. شمسی (یوسف و زلیخا). || خراب و فاسد و ضایع گشتن : پراکنده شد لشکر شهریار سیه گشت روز و تبه گشت کار.فردوسی. رسم و آیین تبه گشته بدو گردد راست وز جهان عدل پدید آید و انصاف و نظر. فرخی. شیفته شد عقل و تبه گشت رای آبله شد دست و زمن گشت پای.نظامی. معلم کتابی را دیدم... ترشروی تلخ گفتار... که عیش مسلمانان بدیدن او تبه گشتی...(گلستان). بهمهٔ معانی رجوع به تباه و ترکیبهای تباه و تبه شود.