معنی تبهکار
5 بازدید
[ تَ بَ هْ ] (ص مرکب) گنه کار و ضایع کار. (ناظم الاطباء). تباه کار: تبه کار را چاره باید گزید که آسان ترین چاره آید پدید.(گرشاسبنامه). رجوع به تباه کار شود.
کلمات همقافیه با «تبهکار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر