معنی تبهپیشه
5 بازدید
[ تَ بَ هْ شَ / شِ ] (ص مرکب) ج، تبه پیشگان. تباهکار. تبه کار. که پیشه و کارش بر تباهی و فساد باشد. که پیشه اش تباه باشد. رجوع به تباهکار و تبه کار شود.
کلمات همقافیه با «تبهپیشه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «شه» برای سرودن شعر