معنی تبستغ
7 بازدید
[ تَ بَ تُ ] (ص) مردم فصیح و تیززبان را گویند یعنی مردمی که تند و تیز حرف زنند. (برهان) (انجمن آرا) (آنندراج) (از ناظم الاطباء): گشتم از یمن مدحت شه دین در سخن بس تبستغ و شیوا. منجیک (از فرهنگ رشیدی) (از فرهنگ نظام).
کلمات هم‌قافیه با «تبستغ»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تغ» برای سرودن شعر