معنی تبردار
6 بازدید
[ تَ بَ ] (نف مرکب) کسی که شغل او شکستن چوب و درخت باشد با تبر. (ناظم الاطباء). تبردارنده. دارندهٔ تبر. هیزم شکن. خارکن : تبردار مردی همی کند خار ز لشکر بشد نزد او شهریار.فردوسی. || سپاهیی که با تبر بود. (ناظم الاطباء). رجوع به طبردار شود
کلمات هم‌قافیه با «تبردار»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ار» برای سرودن شعر