معنی تباین کلی
5 بازدید
[ تَ یُ نِ کُ لْ لی ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح منطق) هرگاه نسبت بین دو مفهوم کلی چنان باشد که مفهوم یکی بر هیچ یک از مصادیق دیگری منطبق نگردد، آن نسبت را تباین کلی نامند مانند مفهوم انسان و سگ و مرجع تباین کلی به دو قضیهٔ سالبهٔ کلیه است. (از تعریفات جرجانی) (از کشاف اصطلاحات الفنون ج ۱ ص ۱۷۳).
کلمات همقافیه با «تباین کلی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لی» برای سرودن شعر