معنی تاوتک

[ وُ تَ ] (اِ مرکب) «تا» +«تک» (ترکیب دو کلمه مترادف). صاحب برهان و آنندراج آرند: بمعنی دوتا و هر دوتا باشد - انتهی. مضاعف و دوتا و دولا. (ناظم الاطباء). هر دو تنها بود، شاعر گوید: بتک تاو کر بیشتر تاوتک (؟) که باشد که بیتی بود تاوتک. (لغت فرس اسدی چ عباس اقبال ص ۳۰۹ و حاشیهٔ فرهنگ اسدی نخجوانی). محمد معین در حاشیهٔ برهان پس از نقل معنی و شاهد لغت فرس اسدی آرد: پیدا است که تاوتک را مترادف و هر دو را بمعنی تنها و فرد گرفته و فرهنگ نویسان بعدی غلط خوانده و فهمیده اند. رجوع به «تا» و «تک» شود.